Η μόνη Δύναμη

Noell S. Oszvald

       "Ο Μέλιος απ'τη θέση του έμεινε στην αρχή άφωνος. Ύστερα,άρχισε σιγά σιγά να καταλαβαίνει...

     Κάποιοι άνθρωποι, που δεν ήξερε ποιοί, ούτε για ποιό λόγο, σκάβανε ανάμεσα απ'τους ανθρώπους χαντάκια, σήκωναν αξεπέραστα βουνά. Ποιοί ήταν και γιατί το κάνανε; Ένα μόνο καταλάβαινε. Ότι σ'αυτή τη ζωή είχε ο καθένας τη θ έ σ η του, που δεν ήταν όμοια για όλους. Τώρα, ποιός ήταν αυτός που μοίραζε τις θέσεις;.....Μήπως ο θεός; Μα οι μεγάλοι, εξόν απ' τ' άλλα κακά που κάνανε, κάνανε και τούτο: Φτιάξανε το θεό σύμφωνα με το μπόι τους και δεν περίσσευε θεός για παιδιά.

       Του'ρθε να ξεφωνίσει. Να ξεφωνίσει την αδικία. Ύστερα έσφιξε τα χέρια του. Και τότε, για πρώτη φορά, ανακάλυψε ότι η μόνη δύναμη, που μπορούσε να στηρίζεται, ήταν μες στα χέρια του. Ήταν ο  ε α υ τ ό ς του. Ο μικρός φτωχός, εαυτός του. Κανένας άλλος."

Μενέλαος Λουντέμης, <Ένα παιδί μετράει τ'άστρα>, Εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ