Υπάρχει ένα σημείο που λέγεται 'Μηδέν'.Είναι το σημείο που τα πάντα τελειώνουν για να αρχίσουν ξανά. Βρίσκεται εκεί που δεν έχεις τίποτα και όμως έχεις τα πάντα. Για να φτάσεις, αρκεί να καταλάβεις ότι ζεις.Τώρα.Εδώ.Για μια και μοναδική φορά.
Στη ζωή,προχωράμε διαρκώς και γεμίζουμε.Μα ξεχνάμε ν'αδειάσουμε και καμιά φορά. Και έτσι, καταλήγουμε να ξεχειλίζουμε από ανείπωτα θέλω, ρημαγμένα συναισθήματα, μυαλού απογοητεύσεις, καθωσπρεπισμούς, πρόσωπα και αψυχολόγητες συμπεριφορές,συμβιβασμούς,επιθυμίες και πόθους. Και κάπου εκεί χανόμαστε. Και χαμένοι καθώς είμαστε,πιέζουμε τη ζωή να μας δώσει αυτό που φανταζόμαστε καλύτερο για μας. Μα,αλήθεια,που θα το βάλουμε αυτό το καλύτερο αν δεν υπάρχει χώρος;
Το φοβόμαστε το σημείο μηδέν.Το μέρος εκείνο που σταματάμε να θέλουμε,που δεν απαιτούμε,που δεν βιαζόμαστε,που δεν υπάρχουν προσδοκίες, πρέπει και μη.Που ξεχνάμε όσα ξέραμε για να παίξουμε με τις πιθανότητες.Το φοβόμαστε γιατί έχουμε μάθει να κυνηγάμε εγωισμούς.Πώς από κυνηγός να γίνεις ένας απλός ταξιδιώτης;
Συνηθίσαμε να κοιτάμε το δρόμο και ποτέ τον ουρανό. Να έχουμε διαρκώς τα μάτια μας ανοιχτά και να μην τα κλείνουμε λεπτό να δούμε λίγο με την καρδιά μας. Αν κάνουμε κάποιο λάθος εμείς οι άνθρωποι,είναι που δεν καθαρίζουμε από τα σκουπίδια που έχουμε μαζέψει μέσα μας και γύρω μας. Που φτιάχνουμε γρήγορα-γρήγορα τις βαλίτσες μας για να προλάβουμε το πλοίο που πάει στο αύριο,ρίχνοντας μέσα όλη μας τη ζωή αντί να τις αδειάσουμε,να τις βάλουμε στο πατάρι και να ταξιδέψουμε όχι στο αλλού αλλά στο εδώ και με καθαρά πια μάτια.
Κάνε μια βόλτα στο δικό σου Μηδέν.Σταμάτα να τρέχεις πίσω από τα δύσκολα και άρχισε ν'απολαμβάνεις τα απλά και τα εύκολα.Και αν δεν σ'αρέσει μπορείς πάντα να γυρίσεις πίσω.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου